Zarafet İkincil Ders Kabullenme

dort-4-element-su-toprak-hava-ates-sembolİsmi: Berrin

Yaşı: 72 ve günbegün gençleşiyor

Medeni Hali: Dul

Mesleği: Yazar, Şifacı, Öğretmen

Yaşam Dersi: Zarafet, ikincil dersi Kabullenme

Katalizör: Babası (öyküde sözü edilmemektedir)

Tip: Enerji Matriksi

Berrin çok güzel ve çok yaşlı bir ruhtur. Barbara ve ben o nunla seminerlerimizden birini düzenlediğinde tanıştık. Nan cy’nin bir öğretmen olduğunu hemen anladım, ama elbette o böyle tanımlanmayı kabul etmiyordu. Berrin’nin yaşamındaki birçok şey gibi, bu tanım da onu anlatmaya yetmez. Onun da hâlâ başka herkes gibi sorunları vardır. O da henüz başarması gereken çok şeyin olduğunu düşünür. Ve hâlâ burada, Dünya’ da ne yaptığım merak eder. En büyük arzusu her düzeyde her şeye bağlı olduğunu hissetmektir.

Berrin içsel bir bilişe sahiptir ve kendi içsel rehberliğine güvenmeyi öğrenmiştir. İçsel biliş ona önüne çıkan her şeyin sadece özünü çıkarma yeteneği vermiştir. Bir kitabı okurken onun için anlamsız veya yanlış olan pasajları sezgisel olarak atlar ve sadece içinin derinliklerinde hissettiği bir gerçeği onaylayan pasajları okur. Ancak, bu içsel yönelimle bile, hâlâ, Dünya üzerindeki yaşamın neden çok daha kolay ve doyum verici olmadığını anlayamaz. Her şeyin üzerinde, Berrin her şeye gülüp geçmeyi bilir ve bu perspektif onun içine girdiği her durumdan kolayca geçmesini sağlar. O kendini bir toplayıcı olarak adlandırır. Gerçekte, o daha büyük yanıtları arayan insanları kendine çeken bir öğretmendir.

Berrin’nin kocası onunla ilk karşılaşmamızdan birkaç hafta önce ölmüştü. Berrin bunu yaşamında büyük bir tamamlanış olarak görmüştü. Kocasına karşı görevini sevgi ve anlayışla yaptığını ve şimdi yaşamının yeni bir aşamasına daha geniş bir odakla başlamakta özgür olduğunu anlamıştı. O odağı sözcüklerle ifade etmek ve tanımlamak şimdi Berrin’nin yaşamının en zor yanıydı. Onun fark etmediği şey, buraya yapmaya geldiği o işi zaten hep yapmakta olduğuydu.
Berrin’nin ikinci yaşamdersi o yirmi yaşlarındaki oğlunu bir beyin tümörü yüzünden yitirdiğinde aktive oldu. Bu onun ikincil dersi Kabullenme’nin tamamlanışıydı. Bu, oğlunun ona verdiği ve Berrin için her şeyi değiştiren bir armağandı. Berrin zor bir yaşam geçirmiş, bir alkolikle evlenmiş, sonuçta sabretmeyi, kabullenmeyi, hoşgörmeyi, anlamayı ve yargılamadan koşulsuzca sevmeyi öğrenmek zorunda kalmıştı. Şimdi evliliğinden söz ederken bunu yüzünde bir gülümseme ve kalbinde koşulsuz bir sevgiyle yapıyor. Kocasıyla geçirdiği iyi zamanları hatırlıyor ve zor zamanlara gülüp geçiyor.

Berrin ile yıllardır birçok seans yaptım. Bu seanslar yaptığım diğer seanslardan farklı olduklarından bana hep çok zevk verirler. Berrin’nin bilinç düzeyinden ötürü, onunla çok derin anlayışlara çok çabuk ulaşırız. Gerçekte, eğer ben onunla normal biçimde bir seans yapmaya çalışsam, onun bunun için zamanı ya da sabrı olmazdı. Ben genellikle Berrin ile seanslarımın onun için bir zaman israfı olduğunu hissederim, ama o birlikte geçirdiğimiz saatlere çok değer verir. Sanırım ben onu canlandırıp harekete geçiriyorum. Başka her şeyden daha çok, zaten bildiği gerçekleri ona sözlerle ifade ettiğimi hissediyorum. Bu şekilde birbirimizi doğruluyoruz, ki belki bu yüzden bu seansları hâlâ yapıyoruz.

Şimdiye dek, Berrin’nin yazdığı şeylerin büyük bölümü yayınlanmadı, çünkü o diğerlerinin kavrayamayacakları kadar zamanının çok ilerisinde. Zarafet dersi üzerinde çalışan bir insan için en zor şey, onun bildiği ama sözlerle ifade edemediği derin Evrensel gerçekleri çok az insanın kavrayabileceğini kabullenmeyi öğrenmektir.

Zarafet dersi size herkesin kendi yaşamdersi olarak sahip çıkmak isteyeceği özel bir dersmiş gibi gelebilir. Onun çoğu insanın dayanamayacağı çok özgün bir deneyim olduğunu söyleyebilirim. Ben Berrin’nin bu dünyaya son kez gelmiş olduğundan hiç kuşku duymuyorum. Doğruyu söylemek gerekirse, aslında onun birkaç yaşam önce de son kez gelmiş olabileceğini düşünüyorum. Onun henüz kaşınmamış derin bir kaşıntısı var ve hiç kuşkusuz, her şeyi anlayana dek bu dünyaya gelmeye devam edecek.

Ne ilginçtir ki, Berrin’nin annesi ona hep, “Keşke sana Grace (Zarafet) ismini verseydik” dermiş.
insan formundaki ruhlar olarak deneyimimizin daha büyük tablosunu anlamak için, bizim aslında burada dersler öğrenmek için bulunmadığımızı akılda tutmamız yararlı olur. Aslında, On İki Yaşam Dersi’nin sadece biz ruhsal varlıklarımızı kapsayan daha büyük niteliği öğrenirken bizi meşgul etmek için kullanılan bir oyalama olduğu bile söylenebilir. Basitçe ifade edersek, biz burada aslında Hâkimiyet Sanatı’nm kendisini öğrenmek için bulunuyoruz. Hâkimiyet tanımı, tüm durumlarda tüm enerjiyi olumlu biçimde kullanabilmektir. Buna eriştiğimizde, Yaratıcılar olarak gerçek gücümüzü en nihayet hatırlayacağız.

Biz daha önce hiç görülmemiş bir ölçekteki bir tekâmülü deneyimliyoruz. Bundan iki yüz yıl sonra geriye dönüp bu zamana baktığımızda, insanlığın olağanüstü hızlı bir tekâmül atılımı yaptığını açıkça göreceğimize gerçekten inanıyorum. Şu anda biz bunun ortasında bulunuyoruz. Bunlar gerçekten heyecan verici zamanlardır ve biz ilerledikçe daha da heyecan verici olacaklardır.

Bu yaşam dersleri oynamakta olduğumuz bu harika oyunun başlangıcından beri var olsalar da, onlar çok belirsiz olduklarından, bu bilgiyi daha önce vermenin boşuna olmuş olacağım kolayca görebilirsiniz. Bir ruhun tek bir yaşam dersini öğrenmesinin ortalama olarak altmış yaşam aldığı bir dönemde bu bilgi günbegün temelinde anlamsız olurdu. Biz o zaman hayatta kalma mücadelesine o kadar dalmıştık ki bu yaşam derslerine hiç ilgi duyamazdık.




İsim: *

Mail: *

19 + 6 = ? (İşleminin Sonucu)