Yetimhanede On Yıl

ancient3Medeni Hali: Boşanmış

Mesleği: Yayıncı

Yaşam Dersi: Güven

Katalizör: Annesi

Tip: Enerji Damgası

Önceki vaka incelememiz gibi, Derin’nin ayaklarının altındaki halı da ta başlangıçta çekilmişti. Ancak Derin’nin durumundaki fark sürecin o doğmadan önce başlamış olmasıydı. Annesi Derin’e hamileyken, babası çok genç bir yaşta ölerek karısını bakıma muhtaç beş oğlanla bırakmıştı.

Derin yoksul bir toplumda yoksul bir aile içinde büyüdü. O iki yaşındayken, annesi ailesinin karnını doyurmaya çalışmaktan dolayı o kadar yıprandı ki hastalandı ve çocuklarına bakamaz hale geldi. Çocuklar anneleri iyileşene dek kalmak üzere bir yetimhaneye gönderildiler.

Yetimhanede yaşadığı on yıl boyunca, Derin kendini bir gözlemci gibi, başına gelebilecek beklenmedik olaylara karşı sürekli uyanık ve tetikte kalması gereken biri gibi hissetti. Küçük bir çocuk olarak, dünyanın güvensiz bir yer olduğu sonucunu çıkardı. İnsanların davranmaları gerektiği gibi davranacaklarına güvenemezdi, bu yüzden sürekli olarak tetikte olmalı ve kendini korumalıydı.

Derin’nin annesi çocuklarını severdi, ama duygularını ifade etmeyen bir aile içinde büyümüş olduğundan, sevgisini ifade etmeyi hiç öğrenememişti. Sevgi gösterileri onu utandırırdı. Çocuklarını hiç kucaklamadı ve öpmedi. Çocukları ona sarılmaya çalıştıklarında, nasıl karşılık vereceğini bilmediğinden, onları “hadi oradan” diyerek başından savar ya da sırtını dönüp uzaklaşırdı. Derin’ye bu reddedilme gibi görünmüştü. Bunun sonucunda, o kendini sevilmez, istenmez ve kendinden başka kimseye güvenemez hissederek büyümüştü.

Ağabeyleri çok yetenekli ve zeki gençlerdi. İkisi, Derin gibi, üniversite eğitimi için burs kazandılar. Ama anne oğullarının üniversiteye gitmeleri için elinden geleni yaparken, kızının aynı şeyi yapmasına izin vermedi. Derin’nin çalışarak ailenin geçimine katkıda bulunması gerektiğini söyledi. Benim gördüğüm kadarıyla, o tek kızı ve en küçük çocuğu olduğundan, annesi Derin’i gözünün önünden ayırmak istemiyordu. Ama Derin o sırada bunu bilmiyordu. Annesinin ağabeylerini onu sevdiğinden çok daha fazla sevdiğini düşünmüştü.

Derin on yedi yaşındayken ilk kocasıyla karşılaştı. Ona hayatında güvendiği diğer kişilerden daha fazla güvenmedi ama sevilmeyi ve evinden ayrılmayı çok istiyordu. Yirmi bir yaşma geldiğinde artık evli ve iki çocuklu bir kadındı. Beş yıl sonra kocası bir başka kadınla kaçtı. Bir süre sonra Derin bir başka erkekle tanıştı. Ama adamın evli olduğunu keşfettiğinde bu ilişkiyi hemen bitirdi. Yalnız geçirdiği birkaç yıldan sonra, çok ciddi, sorumlu ve güvenilir görünen bir adamla ilişki kurdu. Ama ihanete uğramaktan çok korktuğundan, bu adamla evlenmeye karar vermesi onun dört yılını aldı.

Derin bir aylık evliyken ikinci eşinin bir sırrı olduğunu keşfetti. O kumara düşkündü. Derin şoka girdi. Yine yanlış bir seçim yaptığına inanamıyordu!

Daha yüksek bir perspektiften, elbette, Derin’nin ilişkilerinin her biri onun Güven dersiyle ilgili sorunlarıyla yüzleşip onları aşmasına yardımcı olmak için oluşturulmuştu. Ama, elbette, o bunun farkında değildi. Onun görebildiği tek şey şuydu: Ya onda en kötü türde erkekleri ona çeken bir şey vardı ya da o insanların karakterlerini doğru göremiyordu.

Kimseye güvenemeyeceği inancım doğrulayacak kadar kanıta sahip olduğunu hissederek, Derin bir daha asla duygularını ya da mali güvenliğini bir başkasına teslim etme hatasına düşmeyeceğine yemin etti. Erkekler konusunda çok kötümser ve mesafeli biri oldu. Sonraki birkaç yıl boyunca yaşamını çocuklarına, kariyerine ve akrabalarına adadı. Annesini düzenli olarak ziyaret etti, ama bunu daha çok bir görev duygusuyla yapıyordu. Ve bu rahat, samimi, hoş bir ilişki değil, ikisine de diken gibi batan bir ilişkiydi.

Derin’nin yaşamındaki büyük dönüm noktası o kırklı yaşlarının başındayken bir arkadaşıyla birlikte geçmişedönüş çalışması yapan bir terapiste gittiğinde gerçekleşti. Seans sırasında çok derin bir şey vuku buldu ve Derin’nin içindeki bir şey temelinden değişti. O bunu bana, tüm yaşamında ilk kez “gevşeyip rahatladığını ve kendi içine yerleştiğini” hissettiği şeklinde tanımladı. Birden, sanki birisi onun ardından yaşamı gözlemlediği cam pencereyi ortadan kaldırmış gibi hissetmişti. Artık sürekli savunmada olan tarafsız bir gözlemci olması gerektiğini hissetmiyordu. Hâlâ her şeyi bilinçli bir düzeyde kav rayamasa da, tüm o deneyimleri geçirmiş olmasının bir nedeni olduğunu hissetmeye başlamıştı.

Çok geçmeden, Derin kendinden epey genç bir adamla karşılaştı. Birden, kendini yapamayacağını düşündüğü bir şeyi yaparken buldu: Duruma gerçekten teslim oldu ve o adamla tutkulu bir ilişkiye girdi. Ancak bu kez bu adama güvenip gü venemeyeceğini, bu adamın ona yalan söyleyip söylemeyeceğini, ona ihanet edip etmeyeceğini düşünmüyordu. Tabii, sevgilisiyle arasındaki yaş farkı hakkında insanların ne düşüneceği onu biraz kaygılandırıyordu, ama bunu da bir kenara bırakıp bildiğini okudu.

Bu Derin’nin kendisi için yapabileceği en iyi ve en şifa verici şeydi. En sonunda, teslim olarak ve kendisine verilen sevgiyi ve kendi hissettiği sevgiyi kabullenerek, kendisi için yapabileceği en iyi şeyi yapmıştı. Bu onun yaşamında çok derin bir fark yarattı. En sonunda bariyerlerini yıkmış olduğundan, annesiyle ilişkisi bile değişmeye başladı.

İki sevgilinin birlikteliği beş yıl sürdü. Bu Derin’nin yaşadığı en şifa verici, keyifli, koşulsuz bir sevgiyle dolu ilişkiydi. Bu ilişkinin ilginç yanı, her ikisinin de diğerini bırakmamasıy dı. Aralarında hiçbir ihanet, reddetme ve sevgi kaybı olmadı. Onlar sadece ilişkilerinin farklı bir düzeye çıkma zamanının geldiğini “bildiler.” Bugün de hâlâ çok iyi arkadaşlar. Korkularını bir yana bırakmayı, kendine ve içgüdülerine güvenmeyi öğrenerek, Derin enerji damgasını iyileştirmişti. Ve böyle yaparak, annesini anlamasını ve kabullenmesini engelleyen tüm içerlemeden ve bastırılmış öfkeden kurtuldu. Ve Derin annesi ölmeden hemen önce onunla barışabildi.




İsim: *

Mail: *

17 + 1 = ? (İşleminin Sonucu)