Tatminsizliğin Kökü Huzursuzluğumuzu Açıklayan Hikâyeyi Öğrenmek

Karısının çığlığını duyduğunda Âdemin tüyleri ürpermişti. Kendi kendine, buna daha ne kadar katlanabilir? diye düşündü. Kendisi de buna daha ne kadar katlanabilirdi?

Havva saatlerdir acı çekmekteydi ve hiç bitmeyecekmiş gibi sürüp giden bu acı, Adem’in şefkatinin sınırlarını zorluyor gibiydi. Havva’nın acıyla sıkmaya devam ettiği kolu morarmaya başlamıştı. Diğer kolu da karısının terden sırılsıklam olmuş bedenini serinletmek amacıyla bir palmiye dalını sallamaktan ağrımaya başlamıştı. Gün batımı yaklaşırken Adem karısının aylardır taşımakta olduğu çocuğun gerçekten de rahimden çıkmayı başarıp, dünyaya gelip gelemeyeceğini merak etmeye başlamıştı.

Son çığlıktan sonra Havva biraz sakinleşmiş ve gevşeyerek, gözlerini kapamıştı. Adem doğum sırasındaki bu ağrıların geçici bir süre için azaldığını biliyordu. Kısa bir sessizlikten sonra Havva kocasına bakarak, “Böyle olması gerekmiyordu değil mi?” diye sordu.

Adem kafasını sallayarak “Hayır’’ dedi yorgun bir sesle, “Böyle olması gerekmiyordu Adem, karısını teselli edercesine, terden Havva’nın alnına yapışmış olan saçlarını geriye attı ve kendisi de gözlerini kapayıp, oturarak bir ağaca yaslandı. Karısıyla yaşamış olduğu zevkli birleşme anının şimdi bu kadar zahmet ve acı verici doğum sancısına dönüşmüş olması onu üzmüştü. Birçok hayvanın doğum yaptığını görmüştü ve hiçbirisi sanki böyle bir işkence çekmiyordu. Karısının yaşamakta olduğu bu acı başını ağrıttığı kadar yüreğini de sızlatmıştı.

h




İsim: *

Mail: *

14 + 9 = ? (İşleminin Sonucu)