TATMİNSİZLİĞİN İLAHÎ BİR ŞEKİLDE SONA ERDİRİLMESİ

zodiacpeople1Tanrı insanlık tarihini dünyadaki cennet olan Aden Bahçesi ve sonsuz sevinç bahçesi olan ve Yeni Yeruşalim diye bilinen iki bahçe arasında sınırlamıştır. İlki Adem ve Havva’nın günahı nedeniyle sonsuza dek kaybedilmiştir. Isa Mesih’in kurbanı sayesinde girebileceğimiz ikinci bahçe ise henüz gelmemiştir. Yeni Yeruşalim, Tanrının sonsuza dek çocuklarıyla birlikte olacağı vaat edilmiş olan göksel şehirdir. Tanrının içimize koyduğu tatminsizliğimize ve Tanrı yla birlikte oluncaya dek devam eden huzursuzluğumuza bakışımızın sonuna doğru gelirken, şimdi Tanrının tüm inanlılar için hazırlamakta olduğu yeni cennete bir bakalım.

Tatminsizliğin İlahî Bir ŞekildeSona Erdirilmesi Tanrının Bugünden Sonsuza Kadar Rahatlık Ve Esenlik Vaadi
İnsanlığın başına bela olan tatminsizliğe çare arayışında, bu arayışın ruhsal bir yolculuk olduğunu gördük. Yaşamdaki güçler bizi şu iki taraftan birine doğru itmeye çalışmaktadır. Bazıları bizi Tanrıyı bir kenara iterek, tatmin arayışımız için dünyasal çarelerin peşinden koşmaya iter. Ama tersine lütfün bize çağrısı bizi Tanrıya iter (ya da yaklaştırır mı demeliyim). Eğer Tanrıya açıksak ve gerçekten dürüst bir şekilde Onu arıyorsak, o zaman Tanrı evimizin O nun yanı olduğunu bize gösterecektir. Tanrının lütfü bizi tatmin edecek, tatmin ve rahatlık bulmak için oradan oraya dolanıp durduğumuz arayışımıza son verecektir.

Kutsal Kitap bu arayışı, dünyasal çareler arayışımızın başlangıcını ve evimizi Tanrı da bulduğumuz sonunu yansıtmaktadır. İnsanlığın hikâyesi Yaratılış bölümünde Aden Bahçesindeki cennetle başlar. İlk insanların günahı Tanrıyla sahip oldukları ilişkiyi bozar ve kendilerinden sonra gelen nesillerde bu arayışa insan eliyle yapılmış şehirlerde bir çare bulmaya çalışırlar. Tanrı güçlü iradeli, isyankâr halkını sevgi ve merhametiyle izlemeye devam eder, ilk olarak İsrail Ulusu’na Tanrıya tapınıp, yüceltebilecekleri dünyasal bir şehir verir. Yeruşalim, Tanrının halkının gelip kurbanlar sunarak, Rab’be tapmabileceği tapmak için bir evdir. Ama Tanrının halkı yine isyan eder ve tutsak olarak Tanrının dünyasal şehrinden çok uzağa götürülürler.

Tanrı yine de lütfuyla halkının peşindedir, Babanın isteğine boyun eğmiş olan Oğlu nu dünyaya gönderir. Bir bahçede Babanın kendisinden sunmasını istediği kurbanın bedeli konusunda mücadele etmektedir. Bu kadar yoğun bir şekilde dua ederken teri kan damlaları şeklinde taşa damlar. Isa duasını şu şekilde bitirir: “Baba, senin isteğine uygunsa, bu kaseyi benden uzaklaştır. Yine de benim değil, senin istediğin olsun.’1 Aden Bahçesi’nde başlamış olan günahın ve isyanın bedelini ödemek için İsa, Getsemani Bahçesi’nde Babaya itaatle boyun eğmişti.

Tanrının isteğine boyun eğdikten sonra İsa, Golgota diye adlandırılan tepede, çarmıhta yaşamını vermişti. Onun bu kurbanı sayesinde hepimizin aradağı sonsuz dinlenmeyi mümkün kılmıştır. Ve şimdi iki bin yıl sonra Tanrının sonsuz tatmin ve rahatlığımız için sağlayışı olan Tanrının şehrini bekliyoruz.

Vahiy bölümünde yüzyıllar boyunca Mesih’e iman etmiş olan herkes için kalıcı bir yer, bir konut hazırlanmış olduğunu okuruz. Tanrının önceden vaat edilmiş bu şehrinde, yaratılma amacımıza uygun olarak Tanrıyla yeniden tam ve samimi bir paydaşlığa kavuşacağız. Sonunda Tanrıyla paylaştığımız sonsuzlukta, huzursuz bir şekilde oradan oraya dolanmamız sona erecektir.

Adem ve Havanın Aden Bahçesinden çıkarılmasından sonra, insanlık kendisine sığınıp, rahatlık ve tatmin bulabileceği bir şehir aramaktaydı. Kayin ve soyundan gelenler bu arayışlarını insan eliyle yapılmış olan şehre yönlendirmişlerdi. Ama kurdukları bu şehir esenlik ve dinlenme yeri olmaktan çok uzaktı, adeta bir isyan merkeziydi. Tanrının vaat ettiği şehir, İbrahim’in imanla geleceğe bakarak gördüğü ve Kutsal Kitapta, “Çünkü mimarı ve kurucusu Tanrı olan temelli kenti bekliyordu ’2 diye tanımlanan yerdi. Tanrı’nın kentinin temelleri sağlam ve kalıcıdır bu nedenle de bu şehirden sonsuz şehir olarak söz ederiz.

Eski Yeruşalim kenti gelecekteki kent Kutsal Kitapta yaşayan Tanrının kenti olan göksel Yeruşalim’4 ve ‘kutsal kent, Yeni Yeruşalim’ olarak tanımlanan vaat edilmiş şehrin bir gölgesi gibiydi. Dünyasal Yeruşalim, Tanrı’nm kendisi için bir ev yapması için Süleyman’a izin vermiş olmasından dolayı kutsal olarak nitelendiriliyordu. O zamandan sonra, Yeruşalim deki tapmak Yahudi inancında Tanrıya tapınma merkezi, odak noktası olmuştu. Ama Hıristiyanlar olarak biz kendimiz Kutsal Ruhun tapmağı olduğumuzdan,6 artık dünyasal bir tapmağa ihtiyaç kalmamıştır çünkü günah için sunulan en üstün ve diğer tüm kurbanları geçersiz kılan kurban ilk ve son kez İsa tarafından hepimizin yerine sunulmuştur.

İnsan tarafından inşa edilen şehirlerin hâlâ inanlılar için bile bir cazibesi vardır. Aslında, bu şehirlerde dikkatimizi Tanrı dan ayırmamızı sağlayan o kadar çok şey vardır ki, inanlı kişi için ruhsal olarakTanrının şehrinde konut kurmuş olarak kalıp, hâlâ insan tarafından yapılmış bu şehirlerde yaşamaya devam etmek, günümüzdeki Hıristiyanlar için en büyük meydan okumalardan biridir. Dikkatimizi varış noktamızdan ayırmadan, sonsuzluk konusundaki bakış açısını kaybetmeden, Tanrının dünyada yaratmış olduklarından zevk almak mümkün müdür? Nasıl Tanrının bu dünyadaki bereketlerini de sevip, bu bereketlerden zevk alırken, sonsuz yaşamı daha fazla sevmeye devam edebiliriz?

Bazılarımız İbraniler’in yazarının şu ifadesini gönülden tekrarlamaktayız: “Çünkü burada kalıcı bir kentimiz yoktur, biz gelecekteki kenti özlüyoruz.” Bazen dünyasal alemle ruhsal alem arasında doğru bakış açısına sahip olmakta zorlanır ve göksel geleceğimizle ilgili bilincimizi bir süreliğine kaybederiz. Kendimize her an şu gerçkleri hatırlatmamız gerekir: “Oysa bizim vatanımız göklerdedir. Oradan Kurtarıcıyı, Rab Isa Mesih’i bekliyoruz.”8 Cennet, uzun bir zaman sonra ziyaret edeceğimiz bir tatil kasabası değildir. Mesih’teki inanlılar olarak, şimdiden cennetin vatandaşlığına sahibizdir. Bu şekilde baktığımızda Dünya gezegeni göksel evimize gitmeden önce kısa bir süreliğine konakladığımız bir yerden başka bir şey değildir.




İsim: *

Mail: *

13 + 3 = ? (İşleminin Sonucu)